تبليغاتX
گسسته ی پیوسته - سعدی


گسسته ی پیوسته





















 
 
خبرت خرابتر کرد جراحت جدایی
 
 
خبرت خرابتر کرد جراحت جدایی
 
 
 
چو خیال آب روشن که به تشنگان نمایی
 
(جمله دوم درآمد)
 
 
تو چه ارمغانی آری که به دوستان فرستی
 
 
 
چه از این به ارمغانی که تو خویشتن بیایی
 
 
چه از این به ارمغانی که تو خویشتن بیایی
 
(زابل)
 
 
بشدی و دل ببردی و به دست غم سپردی
 
 
بشدی و دل ببردی و به دست غم سپردی
 
 
 
شب و روز در خیالی و ندانمت کجایی
 
 
شب و روز در خیالی و ندانمت کجایی
 
(مویه)
 
 
تو جفای خود بکردی و نه من نمی‌توانم
 
 
 
که جفا کنم ولیکن نه تو لایق جفایی
 
(مخالف)
 
 
چه کنند اگر تحمل نکنند زیردستان
 
 
(مخالف+بازگشت به درآمد)
 
 
چه کنند اگر تحمل نکنند زیردستان
 
 
 
تو هر آن ستم که خواهی بکنی که پادشاهی
 
 
تو هر آن ستم که خواهی بکنی که پادشاهی
 
(چهارمضراب نغمه)
 
 
(مخالف)
 
 
دل خویش را بگفتم چو تو دوست می‌گرفتم
 
 
 
نه عجب که خوبرویان بکنند بی‌وفایی
 
(مخالف)
 
 
سخنی که با تو دارم به نسیم صبح گفتم
 
 
 
دگری نمی‌شناسم تو ببر که آشنایی
 
(مخالف+اشاره به مغلوب)
 
 
من از آن گذشتم ای یار که بشنوم نصیحت
 
 
 
برو ای فقیه و با ما مفروش پارسایی
 
(مخالف)
 
 
تو که گفته‌ای تامل نکنم جمال خوبان
 
 
 
بکنی اگر چو سعدی نظری بیازمایی
 
(مویه+فرود)
 
 
در چشم بامدادان به بهشت برگشودن
 
 
 
نه چنان لطیف باشد که به دوست برگشایی
+
نوشته شده در پنجشنبه چهارم تیر 1388ساعت 15:16 توسط sam| |


Design By : Night Skin