تبليغاتX
گسسته ی پیوسته


گسسته ی پیوسته





















اواخر سال 1800 میلادی، خیلی از مردم معتقد بودند که عمر زمین در مقایسه با دیگر اجرام آسمانی بسیار کوتاه است. یک کشیش مسیحی با کار و کوشش بسیار روی توارث و علم ژنتیک به این نتیجه رسید که بهشت و زمین هر دو در 4004 سال قبل از میلاد مسیح به وجود آمده اند!! ولی دانشمندان در کار حل اسرار تاریخ زمین بودند. در سال 1700 میلادی یک اسکاتلندی به نام جیمز هاتن James Hutton ثابت کرد که سنگ های رسوبی از مواد فرسایش یافتۀ زمین که باقیماندۀ موجودات دریایی است تشکیل شده است و با مشاهدۀ کیفیت فرسایش و اندازه گیری سنگ های ضخیم، تشخیص داد که برای تشکیل آن ها میلیون ها سال زمان لازم است! دیدگاه هاتن دربارۀ تاریخ زمین این بود: «نه از آغاز آن اثری پیداست و نه از پایان آن» اندیشۀ هاتن ابتدا تأثیر کمی داشت، ولی در سال 1800 میلادی، دانشمند دیگری به نام چارلز لایل Charles Lyell از نظریۀ هاتن دفاع کرد و سی سال بعد بیشتر دانشمندان پذیرفتند که زمین بایستی عمر زیادی داشته باشد. ویلیام اسمیت William Smith دربارۀ عمر زمین با مطالعۀ غارها کار کرد و با دقت سنگ ها و فسیل هایی را که یافته بود مورد مطالعه قرار داد و با یک فرضیۀ ساده ولی مهم روی سنگ های رسوبی دست نخورده ثابت کرد که لایه های جدیدتر بایستی روی لایه های قدیمی تر قرار گرفته باشند. با مطالعۀ جانشین شدن لایه ها و تطبیق سنگواره ها در آن، دانشمندان توانستند یک جدول زمانی نسبی برای سنگ ها پیدا و طرح نمایند. اما راهی برای به دست آوردن یک عمر مطلق برای سنگ ها وجود نداشت تا آنکه در حدود سال 1900 میلادی، اشعۀ رادیواکتیو کشف شد. عناصر رادیواکتیو در یک دورۀ زمانی ثابتی تغییر پیدا می کنند یا از میان می روند. مثلاً عنصر اورانیوم بر اثر تشعشع ذرات خود از بین می رود و به شکل سرب درمی آید که عمر آن در میان سایر مواد مقدار بیشتری دارد و می توان با استفاده از عمر عنصر اورانیوم و داشتن مقدار اولیۀ این عنصر در سنگ ها و اندازه گیری مقدار تبدیل آن به عنصر سرب، عمر مطلق سنگ ها را به دست آورد. سرانجام براساس این مطالعات و مطالعات فسیل شناسی، دانشمندان عمر زمین را حدود چهار میلیارد و ششصد میلیون سال تخمین زدند. برای آنکه نسبت عمر زمین را به تاریخ بشر نشان دهیم می توانیم فرض کنیم که تمام تاریخ پراکنده و گستردۀ زمین در یک سال اتفاق افتاده باشد. یعنی تمام تاریخ و عمر زمین تنها یک سال باشد. نخستین علایم حیات ممکن است در نیمۀ اردیبهشت ماه همان سال به وجود آمده باشد. نخستین جانوران سخت پوست هم پس از نیمۀ دی ماه همان سال و اولین ماهی ها در اواخر دی ماه و اولین دوزیستان در اوائل بهمن ماه و اولین پستاندران در نیمۀ بهمن ماه به وجود آمده اند!! اما انسان: اگر انسان های غارنشین را در نظر بگیریم، فقط چند دقیقه قبل از پایان اسفند ماه همان سال ظاهر شده اند. یعنی تاریخ مدون بشر فقط می تواند در آخرین 35 ثانیۀ آخرین روز اسفند ماه همان سال اتفاق افتاده باشد!!!!

 

نوشته شده در جمعه بیست و چهارم مهر 1388ساعت 21:1 توسط sam| |

تو را دوست نمی دارم و دارم
تو را دوست می دارم و ندارم
چندان که هر باشنده ای
آمیزه ایست از هر دو سو.

تا آرامش را حتی
نیمه سردی است
و هر واژه را سکوتی.

تو را دوست می دارم
چرا که این آغاز عشق توست
آغازی به بی نهایتی که پایانش نیست.
و دوستت نمی دارم
زان رو که جاودانه ای.

عشق من دو گونه زیست میکند:

عاشقت هستم وقتی که عاشقت نیستم
و تو را دوست می دارم وقتی که دوستت نمی دارم!!!


((پابلو نرودا))
نوشته شده در جمعه دهم مهر 1388ساعت 22:59 توسط sam| |


Design By : Night Skin