مردم به کارهای من افتخار می کنند ، ولی چون من ، از ضعیفی من بی خبرند . چه کرده ام که قدر و قدرت جنگجویان مغرب زمین را داشته باشم ؟ یا چه شهری را تسخیر کرده ام و چه انتقامی توانسته ام از تاراج ایالات خود بکشم ؟ ... از شهرت و فتوحات قشون فرانسه دانستم که رشادت قشون روسیه در برابر آنان هیچ است مع الوصف تمام قوای مرا یک مشت اروپایی سرگرم داشته مانع پیشرفت کار من می شوند . .. نمی دانم این قدرتی که شما اروپایی ها را بر ما مسلط کرده است چیست و موجب ضعف ما وترقی شما چه ؟ شما در قشون جنگیدن و فتح کردن و به کار بردن تمام قوای عقلیه متبحرید و حال آن که ما در جهل و شغب غوطه ور و به ندرت آتیه را در نظر می گیریم . مگر جمعیت و حاصلخیزی و ثروت مشرق زمین از اروپا کمتر است ؟ یا آفتاب که قبل از رسیدن به شما به ما می تابد تاثیر مفیدش در سر ما کمتر از سر شماست ؟ یا خدایی که مراحمش بر جمیع ذرات عالم یکسان است خواسته شما را بر ما برتری دهد ؟ گمان نمی کنم . اجنبی حرف بزن ! بگو من چه باید بکنم که ایرانیان را هوشیار نمایم ؟

نامه ی عباس میرزا نائب السلطنه و فرمانده کل قوا ایران در اوایل قرن 19 خطاب به نماینده ناپلئون در ایران

منبع : حائری – نخستین رویارویی ها –ص 308